Een beschrijving van hoe Artbel in ons leven kwam

Het begin

Begin Juni '99 maakten wij voor het eerst kennis met het hondenras. Deze kennismaking was louter toevallig, tijdens een groepsweekend op een hoeve/bed en breakfast (De Koningsmolen) georganiseerd door vrienden, hoorden we voor het eerst één blaf van een Komondor. De betekenis hiervan was duidelijk: "Kom binnen, maar ik ben hier baas." In het schemerdonker zagen we toen een silouet van een rustige maar alerte hond tegen de muur zittend. Enkele minuten later kwamen de bewoners ons verwelkomen.

Albin en Pirosh

Pas de volgende morgend werd ons duidelijk hoe de hond, Albin (m) eruit zag. Echt wit kon je deze hond niet noemen, er was de week voorafgaand aan ons weekend een modderoverstroming langs de boerderij gepasseerd en de hond was nog niet gewassen. Toch straalde Albin een enorme aantrekkingskracht uit op ons, de rest van onze vrienden bleken ons enthousiasme absoluut niet te delen. Nog groter werd ons verbazing wanneer de deur openging en nog zo een hond ( Pirosh ( v ) ) verscheen gevolgd door 5 witte pluizenbollen van enkele weken oud. Mijn witte broek moest eraan geloven maar aaien en spelen kon ik echt niet laten. Kurt, die al maanden opperde om een hondje te kopen ( toen wou hij een Engels Bulldogje ) omdat hij zo dikwijls 's avonds alleen thuis was, was door hetzelfde virus gebeten. Terwijl Pirosh het gezelschap van Kurt opzocht, kwam Albin meer naar mij toe. Ondertussen vertelden de eigenaars meer over het ras en over hoe ze de natuur haar vrije loop hadden laten gaan en zo dit nestje hadden gekregen. 1 puppytje was reeds besteld, maar voor de rest hadden ze nog geen kopers.

Afscheid

Toen het zondagmiddag werd en we nog wat informatie hadden gevraagd, keerden we huiswaarts. De eigenaars legden er de nadruk op dat deze honden niet in een appartement pasten, je moet weten waaraan je begint en dat je best zeer consequent bent in opvoeding. Vooral deze laatste opmerking was voor ons bedoeld: een jong koppel dat voor het eerst een hond aankoopt. We hadden beiden wel al een hond gehad bij onze ouders, maar dat is en blijft de hond van je ouders, opgevoed en verzorgd door hen. In de auto besloten we toch eerst nog eens ons licht op te steken over wat de voor- en nadelen van dit ras waren.

Beslissing

De volgende dag kwamen we elkaar dan ook zonder afspraak in de bibliotheek tegen bij de boeken over hondenrassen. De beschrijving viel ons helemaal niet tegen, des te meer omdat Albin volledig voldeed aan de beschrijving van rustige gesocialiseerde, zelfverzekerde en zelfstandige hond (wat dus niet agressief hoeft te worden opgevat ), Pirosh was ten opzichte van Albin veel levenslustiger en opener en liet zich uitgebreid knuffelen. Het was voor ons dan ook een ongelooflijk voordeel om de beide ouders en de 5 puppy's te kunnen observeren. Dezelfde avond hebben we gebeld of we als tweede onze keus konden maken, we hadden toen nog niet eens beslist of we een teefje of een reutje zouden nemen.

De keuze

Enkele weken later namen we dan ook ruimschoots de tijd om ons hondje te kiezen en mee te nemen naar huis. Tijdens het spelen kwam steeds 1 hondje terug naar ons, speels maar niet opdringerig. Ze was niet de leider van de groep en evenmin de niet de afstandelijste, de keuze was gemaakt. We noemden haar Artbel ( roepnaam ) naar Kurt's pas overleden grootvader, Albert.

Hondenschool

In de hondenschool hadden we veel geluk, de hondenschool was op zich niet echt prestatie gericht én onze lerares was zeer geinteresseerd in ' andere ' hondenrassen. Na een paar lessen toonde ze aan dat ze wel wat opzoekingswerk had geleverd. Zo had ze veel geduld met het apporteren, een Komondor ziet namelijk geen nut in iets terughalen wat je juist hebt weggegooid. Verder verdedigde ze ons regelmatig bij collega's dat we meer zouden bereiken met liefde dan met dwang. Wonder boven wonder zijn we na de A en B-groep in de C-groep beland. Dit is voor het ras een puike prestatie. Dit wil niet zeggen dat ze altijd even goed heeft geluisterd, maar als er te werken was dan deed ze het meestal wel.

Andere eigenaars

Ondertussen gingen we verder op zoek naar andere eigenaars, toevallig vonden we via internet een foto van Pirosh, de knuffelkomondor. Pirosh was immers ondertussen van eigenaar veranderd. Op deze manier kwamen we bij Brigitte Jonckers terecht die reeds vele jaren het ras kweekt en kent. Via haar leerden we veel mensen kennen in het binnen- en buitenland met hun respectievelijke honden. Brigitte raadde ons ook aan om via hondententoonstellingen Artbel te laten keuren om haar te toetsen aan de rasstandaard. We behaalden zeer goede resultaten, terwijl onze hond toch hond bleef. Bij de Komondor is dit gelukkig een heel normale tendens.

Back to top